اگر بعد از مرگم از تو پرسیدند : آن وجودي را كه زماني با تو ميديدند كه بود؟

بگو: دنيايي از عشق بود كه درحسرت رسیدن به كرانه عشق مرد.

بگو: ديوانه ی بت پرستی بود كه بتش را ديوانه وار دوست مي داشت.

بگو: اشك در به دری بود كه به هيچ ديده اي به جز ديده ی من آشيان نداشت. 

بگو: برای اندك زمانی با من بود ولی تا آخرين لحظه هايش می گفت: دوستت دارم